Waarom visolie gevaarlijk is voor de gezondheid

Waarom visolie gevaarlijk is voor de gezondheid

Lipide- peroxidatie treedt op als visolie oxideert (vernietiging van oliemoleculen door blootstelling aan zuurstof), ranzig wordt en verandert in een kankerverwekkend vet. Deze vergiftiging treedt al enigermate op wanneer visolie korte tijd wordt blootgesteld aan de 

 lucht. Daardoor neemt de vermeende heilzame werking van visolie af. 

Wanneer ranzig vismeel en ranzige vetten in grote hoeveelheden als voeder in viskwekerijen worden gebruikt, ontwikkelt zich een 

vetdegeneratie, wat ook bijdraagt tot de kankerverwekkende eigenschappen van ‘gekweekte visolie’. 

De enige reden waarom visolie bekendstaat als een geaccepteerde bron van omega- 3-vetten is de uitgebreide marketing en het gelobby van de visfabrikanten. Door de jaren is niet alleen het publiek, maar ook wetenschappers die de tijd niet nemen om hun werk goed te doen, voorgehouden dat vis en visproducten goede voedselbronnen zijn. Dit is in de jaren negentig van de vorige eeuw begonnen, toen rood vlees een slechte naam kreeg, nadat het in verband was gebracht met hartkwalen, een hoog cholesterolgehalte en hoge bloeddruk. De visindustrie profiteerde van het negatieve nieuws, en bracht de boodschap dat vis en visproducten een gezond alternatief zijn voor rood vlees. Dit is een gevaarlijk sprookje. 

Twee hormoonprecursors (uitgangsstoffen) die in het lichaam aanzetten tot de productie van cortison zijn EPA en DHA. Deze komen van nature voor in plantaardig voedsel. Een heel belangrijke functie van het lichaam is essentiële nutriënten als EPA en DHA uit volwaardige voeding en natuurlijke supplementen te halen. Als je EPA en DHA uit visolie inneemt, ga je voorbij aan een natuurlijke spijsverteringsfunctie van het lichaam, met mogelijk ernstige gevolgen op lange termijn. Het grote nadeel is de achteruitgang van de mogelijkheid van het lichaam om op een natuurlijke manier in zijn behoefte aan EPA en DHA te voorzien. Het is dus niet alleen schadelijk, maar ook onzinnig om een substantie te kopen en te consumeren waarin het lichaam zelf kan voorzien. De enigen die hiervan 

 profiteren, zijn de fabrikanten van deze toxische substanties. 

Ongeveer vijftig jaar geleden werd ontdekt dat grote hoeveelheden levertraan in hondenvoer leidde tot een twintig keer hogere sterfte aan kanker onder honden. Voeding die rijk is aan visolie leidt bovendien tot een grote productie van toxische vetperoxiden, wat volgens onderzoek de hoeveelheid geproduceerd mannelijk sperma tot nul kan reduceren. 

Een ander probleem met visolie is de ranzigheid. Als een vis in het water sterft (een milieu waarin zuurstof aanwezig is), wordt de olie in de vis bijna onmiddellijk ranzig en onbruikbaar als het om omega-3’s gaat. Het probleem is dat visolie heel instabiel is en al begint te oxideren en bederven als de olie aan de vis onttrokken wordt en wordt blootgesteld aan zuurstof, licht of warmte. Van deze 

 ranzige olie is bekend dat hij kankerverwekkend is. 

Veel visfabrikanten maskeren de geur van rotte vis die de ranzige olie heeft door de olie te filteren en er conserveringsmiddelen en antioxidanten aan toe te voegen, bijvoorbeeld synthetische vitamine E en ascorbinezuur (synthetische vitamine C). Vervolgens sluiten ze de visolie op in capsules zodat je er niets meer van ruikt. Ik heb capsules opengemaakt en de geur is altijd aanwezig – een aanwijzing dat het om ranzige olie gaat. Wanneer visolie gefilterd, geconserveerd en ‘ontgeurd’ is, is ze beslist kankerverwekkend. Hoge doses visolie kunnen er zelfs toe leiden dat je lichaam een lichte visgeur afgeeft. Er zijn voldoende betere, plantaardige bronnen van omega-3’s, die hun eigen, natuurlijke antioxidantmatrix hebben. 

Vis en visolie bevatten kwik. Gegevens van het Center for Disease Control wijzen uit dat bijna 10 procent van alle vrouwen in de Verenigde Staten in de vruchtbare leeftijd een gevaarlijk hoog kwikgehalte in hun lichaam heeft. Deze waarde is zelfs nog hoger in landen waar veel vis wordt gegeten. De belangrijkste bijdrage aan de kwikbelasting van het lichaam is volgens verschillende studies het nuttigen van vis en visolie. Een hoog kwikgehalte houdt verband met onvruchtbaarheid, hoge bloeddruk en neurologische, 

 endocriene en andere problemen. 

Als consument dien je ook te weten dat visolie dikwijls gebruikt wordt in margarine en andere bakvetten. Visolie wordt ook uitgebreid toegepast als smeermiddel in zeep en verf. Soms wordt het woord ‘visolie’ foutief op etiketten gebruikt en is de olie in feite afkomstig van zeehonden of dolfijnen. Zeehondenolie bevat heel veel omega-3’s, maar wil jij zeehonden en dolfijnen eten? 

Een Nieuw-Zeelands onderzoeksteam heeft veel visoliemonsters onderzocht en ontdekt dat ze bijproducten van oxidatie bevatten, wat erop wijst dat de olie in de capsule nog verder achteruitgaat en ranziger wordt. Visolie wordt meestal gewonnen door de hele vis fijn te hakken en de olie er met chemische oplosmiddelen en verhitting uit te halen. Verhitting en residuen van oplosmiddelen hebben alleen maar meer kankerverwekkende substanties tot gevolg. Visolie nuttigen is gevaarlijk en leidt eerder tot ziekten dan dat het 

 ziekten voorkomt. 

Denk hierover na. Je zult uit jezelf nooit bedorven of ranzige vis eten, maar waarom gebruikt je dan wel bedorven en ranzige visolie  in capsules? 

Visolie bevat de vetzuren EPA en DHA, die tot 25 keer vatbaarder zijn voor aantasting door licht, zuurstof en warmte dan gezonde 

plantaardige oliën. Waarschijnlijk bevat visolie ook een hoger percentage beschadigde moleculen dan een goede plantaardige olie. 

De meeste mensen bedenken niet dat visolie op dezelfde manier vervuild kan zijn als de vis waarvan hij afkomstig is. Visolie wordt niet alleen aangetast tijdens het winnen ervan, maar kan ook besmet zijn met pesticiden, kwik, dioxine en gechloreerde koolwaterstoffen. Het verwijderen van deze toxische stoffen vraagt nog meer bewerkingen, waardoor de moleculen nog verder aangetast worden. Als bron van omega-3-vetzuren kun je beter alleen plantaardige oliën gebruiken. 

Lijnzaadolie werd voor de gezondheid al voorgeschreven lang voordat het sprookje van visolie als goede bron van omega-3’s in de wereld ontstond. Lijnzaadolie werd als remedie al gebruikt in 650 voor Christus, toen Hippocrates, de vader van de westerse geneeskunde, bij ontstoken slijmvliezen en voor het verbeteren van de conditie van de ingewanden het nuttigen van lijnzaad 

 aanraadde. 

Nog een paar woorden over de recente mode om als bron van omega -3’s de ongezonde canolaolie te gebruiken. Canolaolie (koolzaadolie) is voor veel levende wezens giftig. Canolaolie kan gebruikt worden tegen insecten en in verdunde vorm hebben wij het zelf gebruikt om bladluis te bestrijden. Daarvoor is deze olie heel geschikt. Maar canolaolie is niet geschikt voor consumptie. Canolaolie werd ooit alleen maar gebruikt als smeermiddel voor machines, als brandstof, voor het maken van zeep en synthetische rubber en om tijdschriftfoto’s lichtgevend te maken. Canolaolie is geschikt als industriële olie, maar hoort beslist niet thuis in je keukenkast en dus ook niet in producten op de schappen van de supermarkt. 

Canolaolie werd voor het eerst gebruikt door iemand die ontdekte dat deze olie goedkoop geproduceerd kon worden en geen verzadigde vetten bevatte. Om deze redenen werd deze olie al snel populair. Tegenwoordig bevatten veel bakproducten in de supermarkt canolaolie. Motorolie bevat ook geen verzadigde vetten, maar doe je om die reden motorolie over je salade? Omdat hij niet geschikt is voor consumptie, is canolaolie geen goede bron van omega-3-vetzuren. 

Enkele gevolgen van het consumeren van canolaolie zijn vermindering van het gezichtsvermogen, aantasting van het centrale zenuwstelsel, ademhalingsproblemen, bloedarmoede, constipatie, een toename van hartklachten en kankergevallen, ondergewicht bij pasgeboren baby’s en een verhoogde prikkelbaarheid. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *