Vitamine K

Vitamine K

Niet alle vitaminen zijn ontdekt bij het zoeken naar een remedie. In 1929 vermoedde men reeds het bestaan van vitamine K, maar deze vitamine werd pas later ontdekt, geïdentificeerd en geïsoleerd. Vanaf 1939 wordt er uitgebreid gebruik van gemaakt. Vitamine K 

werd voor het eerst gevonden tijdens experimenten met kippen. Met ontdekte dat kippen die specifieke voeding kregen hun vermogen tot bloedstolling verloren. Men zag dat het bloed van kippen sneller stolde als de dieren gevoed werden met gekiemde sojabonen, die van nature vitamine K bevatten. Inmiddels weten we dat vitamine K een uitstekend vermogen tot bloedstolling heeft. 

Gezonde darmbacteriën produceren normaal gesproken vitamine K. Een groot deel van de bevolking ontbreekt het echter aan een gezonde darmflora, vandaar dat hun geadviseerd wordt door middel van natuurlijke voedselbronnen extra vitamine K in te nemen. Vitamine K komt veel voor in bladgroenten zoals spinazie en boerenkool, en in mindere mate in kiemen, algen, olijfolie en groene thee. (Op Hippocrates raden wij alleen gedecafeïneerde groene thee aan.) 

Vitamine K is van essentieel belang voor de vorming van de lever -proteïne die de bloedstolling reguleert. Vitamine K is betrokken bij de vorming van prothrombine, de precursor van thrombine, een voor de bloedstolling belangrijke factor die helpt bij de vorming van zes van de dertien bekende proteïnen die voor bloedstolling nodig zijn. Mensen die antistollingsmiddelen gebruiken, moeten er goed op letten dat ze hun vitamine K-inname op peil houden. Deze vitamine is ook van belang voor de botvorming. 

Vitamine K-tekort houdt verband met een slechte botdichtheid; vitamine K-supplementen blijken een langzame verbetering van de botgezondheid op te leveren. Een verslag uit 1999 van de Nurses’ Health Study, gepubliceerd in The American Journal of Clinical Nutrition (vol. 69:74-79), wijst erop dat vrouwen die ten minste 110 microgram vitamine K per dag binnenkrijgen 30 procent minder kans hebben op een gebroken heup dan vrouwen die minder dan 110 microgram binnenkrijgen. 

Een verslag uit 2000 van de Nurses’ Health Study, eveneens gepubliceerd in The American Journal of Clinical Nutrition (vol. 71:1201-1208), bracht naar voren dat degenen die dagelijks sla of een andere groene bladgroente aten, de helft minder kans liepen op heupfracturen, vergeleken met degenen die dit maar één keer per week aten. Gegevens van de Framingham Heart Study tonen eveneens aan dat er verband bestaat tussen een hoge inname van vitamine K en een verminderde kans op heupfracturen. 

Voedingsvetten zijn nodig voor de absorptie van vitamine K. Volgens een peiling uit 1996 krijgt een aanzienlijk aantal mensen, met name kinderen en jongvolwassenen, niet de hoeveelheid vitamine K die ze nodig hebben. Vitamine K-gebrek kan leiden tot inwendige bloedingen en bloedneuzen. Bij pasgeborenen kan een gebrek aan vitamine K leiden tot het viraal hemorragisch syndroom en postoperatieve bloedingen. Moeders die borstvoeding geven, moeten daarom met hun voeding ruim voldoende vitamine K binnenkrijgen, teneinde hun baby adequaat te voeden. 

Bij een normale inname van natuurlijke vitamine K zal er niet snel vergiftiging optreden, maar synthetische vitamine K kan daarentegen ernstige toxische reacties geven. Na een inname van grote hoeveelheden (10.000 mg of meer) zijn rood aanlopen en zweten, geelzucht en bloedarmoede waargenomen. Vitamine K3-supplementen (menadione) zijn in de Verenigde Staten door de FDA verboden vanwege hun hoge toxiciteit. Als je een antistollingsmiddel gebruikt (om bloedproppen te voorkomen), is het zaak om een arts te raadplegen voordat je een vitamine K-supplement gebruikt. 

Tekort aan vitamine K vanwege verkeerde voeding komt zelden voor, maar kan optreden als het lichaam vetten niet op de juiste manier opneemt, zoals bij een galblaasaandoening. De belangrijkste bronnen van vitamine K zijn spinazie, sla, broccoli, bloemkool en sluitkool, kiemen (met name gekiemd uienzaad) en rauwe zuurkool. Als voedingssupplement raden wij vitamine K aan van een volwaardig plantenextract, bijvoorbeeld een spinazie- of boerenkoolextract. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *