Het grote belang van opneembaarheid

Het grote belang van opneembaarheid

Hoe komt het dat alleen de natuur een echte vitamine kan voortbrengen? Het verschil tussen vitaminen die afkomstig zijn uit natuurlijke bronnen en die welke door chemische processen worden verkregen, is enorm groot en van wezenlijk belang. Vitaminen die in een laboratorium worden gemaakt, ontbreekt het aan de natuurlijke factoren en spoorelementen die ervoor zorgen dat de vitamine goed wordt opgenomen. Als het lichaam een voedingsstof gemakkelijk kan opnemen en verteren, zeggen we dat die volledig opneembaar is. 

Tests met natuurlijke en synthetische vitaminen hebben aangetoond dat synthetische vitaminen biologisch minder actief en minder goed opneembaar zijn dan natuurlijke vitaminen. Omdat ons lichaam dikwijls niet meer dan 50 procent van de vitaminen en mineralen opneemt die we innemen, blijft er bij een product dat al minder actief is dan zijn natuurlijke tegendeel erg weinig van de oorspronkelijke dosering over. 

Het idee is eenvoudig: je bent wat je eet of, juister gezegd, je bent wat je opneemt. De spijsvertering van mensen, die lijkt op die van apen, grazende dieren en andere herbivoren, is nogal complex. Het darmkanaal van een volwassene is tot wel 12 meter lang en ligt opgerold in de buikholte. De meesten mensen denken dat ze een goede spijsvertering hebben en dat het lichaam altijd aan zijn voedingsstoffen komt, ongeacht wat ze eten. Dit is echter niet waar. Vandaar dat het belangrijk is om volwaardig voedsel te nuttigen en een goede darmflora te hebben, om het voedsel zo volledig mogelijk af te breken en de benodigde voedingsstoffen op te nemen. 

Daar komt bij dat het menselijk lichaam nooit in staat is geweest synthetische chemicaliën te ‘verteren’. 

Kijk eens naar de ervaringen met vitamine E, zoals die blijken uit talrijke studies. In 1998 hebben onderzoekers aan het Linus Pauling Institute van de Oregon State University een experiment gedaan waarin ze vrijwilligers ieder een dosis van 150 milligram natuurlijke en vervolgens synthetische vitamine E gaven. Urinetests wezen uit dat het lichaam de voorkeur geeft aan de natuurlijke vitamine E, omdat het daarvan een substantiële hoeveelheid kon vasthouden, terwijl de synthetische vitamine E snel werd uitgescheiden. 

Dit blijkt ook uit de bevindingen van professor Robert Acuff, directeur van het Center for Nutrition Research van de East Tennessee State University. Hij maakte een analyse van dertig gepubliceerde studies waarin natuurlijke vitamine E wordt vergeleken met synthetische. Hieruit bleek duidelijk dat natuurlijke vitamine E ten minste twee keer zoveel gunstige effecten op de gezondheid heeft, vanwege de grotere biologische activiteit en de opneembaarheid. 

Ook al krijgen wij misschien bewust of onbewust (met verrijkt voedsel) synthetische stoffen binnen, ons spijsverteringsstelsel is niet ineens zo veranderd dat het die stoffen als voedsel of nutriënten herkent. Iedere synthetische nutriënt die niet wordt verteerd is nutteloos en mogelijk zelfs schadelijk voor het lichaam. De beste manier om de opname van voedingsstoffen te verbeteren is goed, nutriëntenrijk en ‘levend’ voedsel te nuttigen en natuurlijke vitamine- en mineralensupplementen te gebruiken. 

 ‘Je bent wat je opneemt’ wil ook zeggen dat als je spijsvertering zwak is, je minder voedingsstoffen uit je voedsel haalt dan je nodig hebt, wat kan leiden tot overgewicht of andere klachten. Wanneer je van kwalitatief goed voedsel geniet, versterkt dat de gezondheid van je lichaam en al zijn systemen. 

Zoals je je herinnert, kunnen we met gepolariseerd licht het verschil in opneembaarheid laten zien tussen synthetische en natuurlijke vitaminen. De lichtstraal die door een natuurlijke vitamine valt, buigt als gevolg van de draairichting van de moleculen af naar rechts. Wanneer de lichtstraal door een synthetische vitamine valt, splitst die zich in tweeën; de ene helft van het licht gaat naar rechts, de andere helft naar links. De richting van de 

moleculaire draaiing maakt ongeveer de helft van de synthetische vitamine onbruikbaar. Vandaar dat er in synthetische, geïsoleerde vitaminen slechts sprake is van 50 procent (of minder) biologische activiteit. De andere 50 procent heeft geen gezondheidsvoordeel en kan zelfs schadelijk zijn – tenzij het lichaam in staat is de onbruikbare structuren te completeren en ze om te zetten in een vorm die door de cellen opgenomen en benut kan worden. Het ontbreekt chemische supplementen aan factoren die in een volwaardige, echte vitamine voorkomen, vandaar dat ze door het lichaam eerder beschouwd worden als vervuiling dan als voedingsstof. Het lichaam gebruikt wat het kan omzetten; de rest gaat onbenut door het systeem heen. De vraag is nu: wat kosten deze omzettingen het lichaam in termen van nutriënten die het lichaam moet ‘lenen’ om de structuur te completeren? Wat levert deze activiteit het lichaam op aan stress? 

Wat gebeurt er precies met de synthetische vitaminen die het lichaam als giftig beschouwt en die het niet kan opnemen? Het bewijs voor hoeveel geld wij weggooien aan synthetische stoffen die niet door de opneembaarheidstest komen, is mogelijk te vinden in de Dixie-toiletcabines die dikwijls te zien zijn op bouwplaatsen, bij evenementen in de openlucht en bij andere openbare happenings. Dr. Joel Wallach onthult in zijn  Rare Earths, Forbidden Cures hoe een vriend van hem die in Grand Rapids (Michigan) tijdelijke sanitaire voorzieningen verzorgde, letterlijk duizenden multivitaminen- en mineralentabletten vond op de bodem van de filters, wanneer hij de toiletten na afloop van een evenement met een hogedrukspuit schoonmaakte. 

‘Hoe weet je dat het om multivitaminen- en mineralentabletten gaat?’ wilde dr. Wallach weten. ‘Je kunt de namen erop nog lezen:  One-ADay, Centrum enzovoort’, antwoordde de man. 

Kan een synthetische, geïsoleerde vitamine die in een laboratorium wordt gemaakt wel een echte vitamine worden genoemd? Kan 

deze je de voeding geven die van nature voorkomt in volwaardige voedingssupplementen? Het antwoord is overduidelijk NEE! 

In het grootste deel van de afgelopen eeuw is ons aangepraat dat synthetische stoffen superieur zijn aan voedingssubstanties afkomstig van natuurlijke bronnen en daarom een aanvaardbare vervanging zijn. Dit misleidende idee wordt voornamelijk verspreid vanwege commerciële belangen die deze misvatting met behulp van geraffineerde marketingtechnieken propageren, met de bedoeling inferieure ‘voedingssupplementen’ aan de man te brengen en winst te maken. 

De chemie heeft ons talloze voordelen gebracht, maar als het om voedsel en voedingsstoffen gaat, is ‘een beter leven dankzij chemie’ een leugen. Wij doen ons tegoed aan een feestmaal van schadelijke en vervuilende chemische conserveringsmiddelen, bindmiddelen, kleurstoffen, smaakstoffen en toevoegingen van andere levensbedreigende chemische stoffen. 

Wij hebben in het Westen onze traditionele geneeswijzen de rug toegekeerd, de geneeswijzen die duizenden jaren hun waarde hebben bewezen, en hebben die goeddeels vervangen door methoden die gebaseerd zijn op geloof in synthetische fabricage. We krijgen nu te maken met de gevolgen van deze riskante keus. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *